حالم ازت بهم میخوره تو حتی لیاقت ترحم من رو هم نداری....
کسی که بخواد بسوزونه، میسوزونه. براش پنبه ی خشک و پنبه ی تر و آدم خوب و آدم بد و جن**ده و... فرقی نداره.
کسی که بخواد بسوزونه یه گالن بنزین میریزه و یه کبریت روشن میکنه و خلاص.
همه چیز قابل سوزوندن و آتیش زندنه لااقل از من برمیاد هر چی باشه خون کثیف در...ش ها توی رگهامه.
تصمیم گرفتم همین جا به نوشتنم ادامه بدم. با خودم فکر کردم دیدم دلیلی نداره که بخوام نفرتم رو ازش پنهان کنم، دلیلی نداره که ندونه چقدر از نبودنش خوشحالم و احساس خوشبختی میکنم، دلیلی نداره که ندونه چقدر خوشحالم از اینکه دیگه نگران مردنش نیستم و میدونم که از شنیدن خبر مرگش هیچ احساس ناراحتی که نمیکنم هیچ شاید خیلی هم خوشحال بشم.
واقعا چه دلیلی برای پنهان کردن احساس واقعیم وجود داره؟؟؟؟
نه از بهشت خبری نیست که هیچ جهنمش جهنم تر داره میشه. فقط به خاطر مامانم اینجا رو پاک کردم یه نسخه پشتیبان برای خودم دارم و باز هم مینویسم قول دادم اینجا رو پاک کنم اما قول ندادم که دیگه ننویسم.
خدانگهدار.
